Marja kijkt ongeduldig op haar smartwatch; het is inmiddels al 16:08. Dat betekent dat haar nieuwe trainer te laat is. Irritant en zeker geen goede eerste indruk, vindt ze. Ze haalt haar schouders op en besluit alvast aan haar warming-up te beginnen; daar heeft ze geen man voor nodig. Net als ze zich klaarmaakt om op de loopband te stappen, hoort ze een auto aankomen. Dat zal hem zijn, Jason, de personal trainer die er op de foto uitzag alsof hij wel weet waar hij het over heeft.
"Ik zie dat je al lekker bezig bent! Mijn naam is Jason," vertelt hij terwijl hij Marja de hand schudt. "Zo'n vermoeden had ik al, geen stress. Dat kan gebeuren," zegt ze met een lichte irritatie in haar stem, maar ze laat haar hand net iets langer in de zijne rusten dan nodig is en kijkt hem recht aan. "Ik zal het goedmaken, beloofd," zegt hij knipogend. Marja trekt haar hand langzaam terug, maar niet voordat ze een kleine, speelse glimlach laat zien. Jason lijkt langer dan op de foto, wat breder in de schouders, en zijn shirt zit strak genoeg om te laten zien dat hij niet alleen praat, maar ook leeft zoals hij predikt. Ze voelt een lichte kriebel in haar buik die ze dit keer niet meteen wegduwt.
"Oké, laten we maar beginnen dan," zegt ze, en ze stapt op de loopband met een iets overdreven heupwiegen terwijl ze de snelheid instelt. Jason komt naast haar staan, zet de band op een rustig tempo en begint haar houding te corrigeren. Zijn stem is laag, kalm, bijna bevelend. "Schouders laag. Kijk vooruit, niet naar beneden. Goed zo… borst iets omhoog." Hij legt één hand licht op haar onderrug, de andere op haar buik.
Marja ademt diep in, duwt haar buik bewust iets meer tegen zijn hand aan en kijkt hem aan. "Zo?" vraagt ze uitdagend.
Hij knikt, maar zijn vingers spreiden zich iets breder. Na vijf minuten stapt ze van de band en draait ze zich naar hem toe, iets dichterbij dan nodig. "Laten we naar de vrije gewichten gaan. Squats?" stelt ze voor, voordat hij het kan zeggen. Jason glimlacht. "Precies wat ik dacht."
Ze pakt een lege stang en positioneert zich voor de spiegel. Jason gaat achter haar staan. Terwijl ze zakt, legt hij zijn handen op haar heupen. "Lager… duw je kont naar achteren, niet je knieën te ver naar voren." Marja zakt dieper dan strikt nodig, duwt haar heupen bewust iets verder naar achteren, zodat ze zijn kruis licht raakt. Ze hoort hem even scherp inademen. Als ze weer omhoog komt, draait ze haar hoofd half om en vraagt ze: "Was dat goed zo?"
"Je hebt al ervaring met trainen, zie ik," mompelt hij, zijn mond vlak bij haar oor. "Maar je kunt nog meer loslaten in je heupen." Marja glimlacht in de spiegel. "Misschien heb ik gewoon een goede leraar nodig." Ze herhaalt de beweging, langzamer dit keer, en drukt zichzelf iets langer tegen hem aan bij het omhoogkomen. Bij de Romanian deadlifts demonstreert hij eerst. Marja kijkt openlijk naar zijn lichaam terwijl hij buigt, iets wat hij alleen maar lekker vindt. "Jouw beurt," zegt hij. Ze buigt voorover, en als hij achter haar komt en zijn borst tegen haar rug drukt om haar houding recht te houden, leunt ze bewust iets meer naar achteren. Zijn handen glijden langs haar zijden, blijven hangen op haar heupen. Als ze omhoog komt, draait ze zich half om, totdat hun gezichten heel dicht bij elkaar zijn. "Ik voel de stretch… maar ik voel ook iets anders," zegt ze zacht, met een ondeugende twinkeling in haar ogen.
Jason kijkt haar aan, zijn pupillen verwijden. "Wat voel je Marja?" Ze bijt even op haar lip. "Ik voel dat jij net zo opgewonden raakt als ik."
Ze gaan door naar de mat voor planks. Marja gaat in positie, lichaam strak. Jason knielt naast haar, legt een hand op haar onderrug. "Core strak. Niet doorzakken." Zijn hand glijdt langzaam lager. Marja trilt, maar dit keer duwt ze haar heupen een klein stukje omhoog, richting zijn hand. "Je zei toch dat ik moest loslaten?" fluistert ze. "Laat maar zien hoe." Zijn vingers glijden nu tussen haar benen, over de stof heen. Ze kreunt zacht en spreidt haar benen net iets verder, terwijl ze oogcontact zoekt.
Marja kijkt op haar smartwatch: 16:38. Arthur komt bijna thuis. Het besef slaat in als een vonk, maar het maakt haar alleen maar geiler. Ze draait zich om, gaat op haar knieën zitten en trekt Jason aan zijn shirt naar zich toe. Hun lippen raken elkaar. Eerst zacht en vanilla, maar al snel hongerig naar meer. Het voelt goed om stiekem bezig te zijn, te spelen met risico's. Ze voelt zijn tong in haar mond, ze proeft hem. Jason tilt haar op en zet haar met haar rug tegen de spiegel. De kou van het glas bijt in haar huid, maar dat windt haar alleen maar meer op. Ze slaat haar benen om zijn heupen, klemt zich aan hem vast terwijl hij zijn handen onder haar kont schuift en haar stevig tegen zich aandrukt. Ze voelt hoe hard hij is, hoe dik, hoe klaar, pal tegen haar doorweekte legging.
"Je bent al helemaal nat voor me," zegt hij terwijl zijn dikke pik tegen haar kutje aanligt.
"Doe er iets aan," hijgt ze vlak voor ze in zijn onderlip bijt.
Hij zet haar even neer, trekt haar legging en slipje in één beweging omlaag. Marja helpt mee, schopt de kleding weg. Jason ritst zijn broek open. Zijn pik springt vrij, dik en glanzend. Marja pakt hem vast en pompt hem een paar keer stevig met haar handen. Jason ademt luid. Hij draait haar om, duwt haar voorover tegen de spiegel. Haar handen landen plat tegen het glas.
"Zeg het," beveelt hij.
"Neuk me," fluistert Marja, en ze duwt haar kont naar achteren. "Hard. Alsjeblieft?"
Met één diepe stoot zit hij helemaal in haar. Marja slaakt een gedempte gil, nagels krassen over de spiegel. Hij vult haar helemaal, rekt haar precies goed. Jason geeft haar geen seconde rust. Hij pakt haar heupen vast en neukt haar hard, snel, ritmisch, alsof hij haar wil breken en tegelijk wil laten smeken om meer.
Elke stoot laat haar borsten tegen het glas stuiteren. Ze ziet zichzelf in de spiegel: wangen rood, mond open, ogen half dicht van genot, lichaam schokkend bij elke impact. Jason kijkt mee, zijn blik brandt in de hare.
"Zo mooi als je genomen wordt," gromt hij, en hij slaat één keer hard op haar bil. Het geluid kaatst door de gym. Marja kreunt luider, duwt zichzelf terug tegen hem.
"Harder," smeekt ze.
Hij geeft haar wat ze wil. Zijn hand glijdt naar voren, vindt haar clit en wrijft die in cirkels terwijl hij blijft neuken. De combinatie maakt haar zo geil. Marja voelt het opbouwen, haar benen trillen, haar binnenste klemt zich strakker om hem heen.
"Ik ga komen", hijgt ze.
"Kom dan," beveelt hij. "Laat me voelen hoe je om mijn pik spant."
Dat breekt haar. Marja komt met een lange, onderdrukte schreeuw klaar. Haar lichaam schokt, knieën knikken bijna, maar Jason houdt haar overeind, neukt haar door haar orgasme heen.
Als haar golven wegzakken, trekt hij zich terug, draait haar om en duwt haar op haar knieën. Marja opent haar mond, tong plat, kijkt naar hem op. Hij pompt zichzelf nog een paar keer hard en komt klaar – dikke stralen over haar tong, lippen, kin. Ze slikt wat ze kan, likt de rest op met een trage glimlach.
Even stilte. Alleen hun hijgende adem en de klok die tikt.
Marja kijkt op haar klok, 16:56. Precies op tijd voor Jason om de privé gym ongezien te verlaten voordat Arthur weer thuiskomt.
Iris heeft een open, nieuwsgierige kijk op seksualiteit en vertelt op een eerlijke, toegankelijke manier over haar ervaringen. Ze schrijft met een natuurlijke mix van empathie en helderheid en weet precies hoe ze complexe onderwerpen luchtig en begrijpelijk maakt. Haar enthousiasme voor schrijven en haar persoonlijke ervaringen op het gebied van intimiteit zorgen voor verhalen die lezers raken én verder helpen.
Binnen haar werk bij E-Supplies combineert ze haar liefde voor taal met een diepgaand gevoel voor wat mensen bezighoudt. Ze brengt thema’s terug tot de kern, geeft praktische inzichten en laat zien hoe verschillende vormen van verlangen en plezier op een gezonde, ontspannen manier een plek krijgen in het dagelijks leven.
Iris kiest haar woorden zorgvuldig. Ze schrijft eerlijk, zonder oordeel, en creëert zo een veilige ruimte voor lezers die meer zekerheid zoeken of hun eigen pad willen verkennen. Haar teksten inspireren, bieden herkenning en geven vertrouwen.